Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελένη Γκίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελένη Γκίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
Σκάνε άνθη, (τα νυχτολούλουδα), προώρως, για την Ελένη Γκίκα!
Αυτή η ανάρτηση, ανήκει, εδώ, λόγω Μάη!
Στα σχόλια αυτής της ανάρτησης, κάτι έγραφα για τα νυχτολούλουδα.
Τα περίμενα για το καλοκαίρι. Με ξάφνιασαν!
Μέρες έβλεπα την πρόωρη ανάπτυξη, συνάμα σκάνε μύτη κι άλλα βλαστάρια, μα να δω και άνθος, κιόλας, δεν το περίμενα!
Έτρεξα πάνω, να πάρω το βιβλίο και την φωτομηχανή.
Το να μην λερωθεί, ήταν ένα θέμα!
Φωτογράφησα απόγευμα στις 22 Μάη, μα έχω την εντύπωση πως τα πρώτα άνθη σκάσανε τη νύχτα, στις 21 Μάη, δώρο για την γιορτή της!
Πολύχρονη, γερή, ευτυχισμένη και πάντα δημιουργική, Ελένη Γκίκα!
Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΠΛΑΣΗ
"Το αφήνει δίπλα της στο κρεβάτι, προβληματισμένη. Ούτε το φυσικό της ελάττωμα ξέρει, ούτε σε τι υπερέχει σκέφτεται ότι θα μάθει ποτέ." (σελ.68)
Στα σχόλια αυτής της ανάρτησης, κάτι έγραφα για τα νυχτολούλουδα.
Τα περίμενα για το καλοκαίρι. Με ξάφνιασαν!
Μέρες έβλεπα την πρόωρη ανάπτυξη, συνάμα σκάνε μύτη κι άλλα βλαστάρια, μα να δω και άνθος, κιόλας, δεν το περίμενα!
Έτρεξα πάνω, να πάρω το βιβλίο και την φωτομηχανή.
Το να μην λερωθεί, ήταν ένα θέμα!
Φωτογράφησα απόγευμα στις 22 Μάη, μα έχω την εντύπωση πως τα πρώτα άνθη σκάσανε τη νύχτα, στις 21 Μάη, δώρο για την γιορτή της!
Πολύχρονη, γερή, ευτυχισμένη και πάντα δημιουργική, Ελένη Γκίκα!
Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΠΛΑΣΗ
"Το αφήνει δίπλα της στο κρεβάτι, προβληματισμένη. Ούτε το φυσικό της ελάττωμα ξέρει, ούτε σε τι υπερέχει σκέφτεται ότι θα μάθει ποτέ." (σελ.68)
Τρίτη 1 Μαΐου 2018
Η φόνισσα του Κορωπίου και το μυστικό του νυχτολούλουδου - Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ
Η φόνισσα του Κορωπίου και το μυστικό του νυχτολούλουδου - Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ
*********
***
*********
Από τον Γιάννη Παπαγιάννη, στον Ελεύθερο Τύπο υποθέτω [Αγγελική σ' ευχαριστώ 
χαμπάρι αλλιώς!] και εννοείται Γιάννη, σ' ευχαριστώ, Τα δώρα της Κυριακής λέμε, είμαι φιλέορτος και όχι αδίκως 
χαμπάρι αλλιώς!] και εννοείται Γιάννη, σ' ευχαριστώ, Τα δώρα της Κυριακής λέμε, είμαι φιλέορτος και όχι αδίκως 
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018
Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, της Ελένης Γκίκα...
...με ξημέρωσε... και είμαι ακόμα, κάπως.
Δύσκολο κέντημα, αμέτρητες οι βελονιές, πολλά τα τσιμπήματα, πολύ φρέσκα τα ματώματα, δεν είμαι ακόμα σε θέση να τ' αγγίξω.
Νομίζω γενικά, πως αυτό το βιβλίο, δεν αγγίζεται με κανέναν απ' τους παλιούς, γνωστούς τρόπους.
Θεωρώ Ηρωίδα την Ελένη που το κέντησε, με αμέτρητα ερωτηματικά, μ' ένα μόνο "διότι" και άπειρα νυχτολούλουδα που σε μεθάνε νύχτα, μα η ζάλη τους κρατάει και το πρωί.
Αδυνατώ, για την ώρα, ίσως και για πολλές ακόμα, ώρες, να πω πως αισθάνθηκα...
...Άλλωστε, λίγη σημασία έχει αυτό.
Προέχει μόνο να πω: "Άξια και ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ! Ποτέ να μη ξαναβρεθεί γυναίκα στην θέση των Ηρωίδων, ούτε καν, στην θέση της συγγραφής, είτε από ανάγκη, είτε από υπόσχεση η "χρέος", σε μια Πατρίδα, που έτσι κι αλλιώς, θέλοντας ή μη, την κουβαλάμε μέσα μας, όσο μακριά κι αν είμαστε απ' αυτήν!"
...Ξημερώματα έψαξα την σελίδα της...
Είδα χαμόγελα, ήμουνα αλλιώς, έφυγα.
Το ίδιο έκανα και στις 10.
Είμαι ακόμα αλλού, όλα θέλουν την στιγμή τους, κρατάω την δικαιολογημένη επιβράβευσή της που ήταν η βιβλιοπαρουσίαση, να την δείτε εσείς, κι όταν νιώσω καλύτερα, να την δω κι εγώ, να χαμογελάσω ... να δω την όλη ιστορία, μόνο σαν ένα ΚΑΛΑ κεντημένο, βιβλίο!...
...Αυτά και με σφίξιμο ψυχής!
***
***
Δύσκολο κέντημα, αμέτρητες οι βελονιές, πολλά τα τσιμπήματα, πολύ φρέσκα τα ματώματα, δεν είμαι ακόμα σε θέση να τ' αγγίξω.
Νομίζω γενικά, πως αυτό το βιβλίο, δεν αγγίζεται με κανέναν απ' τους παλιούς, γνωστούς τρόπους.
Θεωρώ Ηρωίδα την Ελένη που το κέντησε, με αμέτρητα ερωτηματικά, μ' ένα μόνο "διότι" και άπειρα νυχτολούλουδα που σε μεθάνε νύχτα, μα η ζάλη τους κρατάει και το πρωί.
Αδυνατώ, για την ώρα, ίσως και για πολλές ακόμα, ώρες, να πω πως αισθάνθηκα...
...Άλλωστε, λίγη σημασία έχει αυτό.
Προέχει μόνο να πω: "Άξια και ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ! Ποτέ να μη ξαναβρεθεί γυναίκα στην θέση των Ηρωίδων, ούτε καν, στην θέση της συγγραφής, είτε από ανάγκη, είτε από υπόσχεση η "χρέος", σε μια Πατρίδα, που έτσι κι αλλιώς, θέλοντας ή μη, την κουβαλάμε μέσα μας, όσο μακριά κι αν είμαστε απ' αυτήν!"
...Ξημερώματα έψαξα την σελίδα της...
Είδα χαμόγελα, ήμουνα αλλιώς, έφυγα.
Το ίδιο έκανα και στις 10.
Είμαι ακόμα αλλού, όλα θέλουν την στιγμή τους, κρατάω την δικαιολογημένη επιβράβευσή της που ήταν η βιβλιοπαρουσίαση, να την δείτε εσείς, κι όταν νιώσω καλύτερα, να την δω κι εγώ, να χαμογελάσω ... να δω την όλη ιστορία, μόνο σαν ένα ΚΑΛΑ κεντημένο, βιβλίο!...
...Αυτά και με σφίξιμο ψυχής!
***
και όλη η ατραξιόν
Για όσους δεν κατάφεραν να είναι μαζί μας εχθές μπορούν να δουν όλη την εκδήλωση εδω!
Ελένη Γκίκα - Η ωραία της νύχτας
Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2018
Δάκρυα χιλιάδων πιστών για τον Γέροντα Νεκτάριο στην εξόδιο ακολουθία του – Ο συγκλονιστικός επικήδειος του μητροπολίτη Νικόλαου! (Φωτ NOTIOANATOLIKA.GR)
Σκέψου, λέει, να "κλέβεις" αυτό και να σου χτυπάει το Ρολόι Του ο Άγιος Νεκτάριος, ταυτόχρονα και να σου λέει, 12! Κι ας είναι ο υπολογιστής στο 11 και 57!
Δε σου λέω... Τί να λέω; Αν αρχίσω, δεν έχει τέλος! ΖΩΝΤΑΝΟΣ τόσο, μ' έχει "ξαφνιάσει"!
***
Δε σου λέω... Τί να λέω; Αν αρχίσω, δεν έχει τέλος! ΖΩΝΤΑΝΟΣ τόσο, μ' έχει "ξαφνιάσει"!
***
Ως συνήθως φτάνω αργά, ως μωρή παρθένα κατόπιν εορτής, αλλ' έστω κι έτσι αξιώθηκα να τον δω στην τελευταία του "κοσμική έξοδο" στον Χριστό στα Σπάτα, σαν δέντρο αθάνατο συνομιλούσε ήδη με τους ουρανούς,
μικρό απόσπασμα από τα όσα είπε ο πατήρ Νικόλαος Μεσογαίας, τα υπόλοιπα στο κείμενο.
«Των αγίων ο χορός εύρε πηγήν της ζωής και θύραν παραδείσου», των αγίων η χορεία ανεκάλυψε τον Χριστό, την πηγή της ζωής, και έτσι έζησε ξεδιψώντας από Αυτόν, πέρασε δε διά του θανάτου την θύρα του παραδείσου και εισήλθε στη δόξα της βασιλείας του Θεού.
Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι άγιοι Αρχιερείς, Οσιώτατοι ιερείς, αγαπητοί μου αδελφοί,
Ο πολυσέβαστος Γέροντας Νεκτάριος έζησε σχεδόν εννέα δεκαετίες, ξεδιψώντας καθημερινά από την πηγή της ζωής, τον Χριστό, και εισερχόμενος και εξερχόμενος ανά πάσαν στιγμήν διά της θύρας του παραδείσου και συνεπώς «εις κρίσιν ούκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν». Η ζωή του ταυτισμένη από μικράς ηλικίας με τη βαθειά θλίψη, συνυφασμένη με την συνεχή θυσία, γεμάτη δάκρυα, κόπο και αναστεναγμό ήταν ένας καθ’ ημέραν θάνατος. Ταυτόχρονα όμως η πίστη του, η αγάπη του, η ελπίδα του, η σχέση με τον Άγιό του, τον Άγιο Νεκτάριο, ήταν αείροη πηγή ζωής. Η ζωή του, το χαμόγελό του, η ψυχή του, η τεράστια καρδιά του ένας παράδεισος, ένα «σημείον», μια σταθερή αναφορά. Ούτε εις κρίσιν έρχεται ούτε εις θάνατον, αλλά μεταβαίνει αυτή τη στιγμή εκ του θανάτου της επίγειας ζωής εις την ζωήν της αιώνιας βασιλείας του Θεού.
Ο νεκρός που έχουμε μπροστά μας είναι άπνους, αλλά ζεί• είναι ακίνητος, αλλά πορεύεται την μακαρίαν ζωήν• είναι αμίλητος, αλλά η φωνή του συνεχίζει να ακούγεται• είναι ωσεί υπνών, αλλά γρηγορεί• επέλεξε τον μονήρη βίον, αλλά αγκάλιασε όλον τον κόσμο• σύντομα θα τοποθετηθεί υπό την γην, αλλά εκ κοιλίας μητρός του «εν ουρανοίς πολιτεύεται». Πολύ ανθρώπινος στον τρόπο, διαχειριζόταν ουράνιες δυνάμεις....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)