Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Γεώργιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Γεώργιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Μαΐου 2018

Ψάχνοντας την "Σκάλα", που δεν υπάρχει πια!

...Έτσι, βρέθηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, ανήμερα της Πεντηκοστής, για να προλάβω τον Άγιο Γεώργιο!...

Υπάρχει μια Ροή... (αν ξεκολλήσει και ανεβεί, θα φέρω λινκ) (ΕΔΩ)

...Είχα πολλά χρόνια να πάω.

...Έψαχνα απεγνωσμένα την Ιερή για μένα, σκάλα.
Αδύνατον!

...Δεν υπάρχει ΠΙΑ!

Οι φωτογραφίες είναι του 2012.

***
ΕΔΩ ροή Πεντηκοστής 2018

Κι ΕΔΩ, πάλι ροή, Πεντηκοστής 2018







Δευτέρα 23 Απριλίου 2018

Το πιο ξεχωριστό έθιμο της γιορτής του Αγίου Γεωργίου που χάνεται στα βάθη των αιώνων Κρήτη

Το πιο ξεχωριστό έθιμο της γιορτής του Αγίου Γεωργίου που χάνεται στα βάθη των αιώνων

Κρήτη

Το πιο ξεχωριστό έθιμο της γιορτής του Αγίου Γεωργίου που χάνεται στα βάθη των αιώνων


Με το έθιμο της ευλογίας των προβάτων στον Άη Γιώργη τον Γαλατά στην Κρήτη, που αναβιώνει για ακόμα μια χρονιά, τιμούν οι κάτοικοι της Ασή Γωνιάς την μεγάλη γιορτή του Αγίου Γεωργίου...
Το μοναδικό έθιμο της ευλογίας των προβάτων αναβιώνει και φέτος στο ορεινό χωριό Ασή Γωνιά, στον νομό Χανίων, προς τιμήν του αγίου Γεωργίου, που θεωρείται προστάτης των κτηνοτρόφων της περιοχής. Από νωρίς το πρωί, οι κτηνοτρόφοι κρεμούν κουδούνια (λέρια) στα πρόβατα και τα κατσίκια τους και τα οδηγούν στο προαύλιο της εκκλησίας του Άη Γιώργη του Γαλατά. Εκεί, τα κοπάδια παίρνουν την ευλογία του ιερέα, του παπά – Βασίλη.
Στην συνέχεια, οι βοσκοί αρμέγουν τα πρόβατα και μοιράζουν το γάλα σε ντόπιους και επισκέπτες. Μαζί με το γάλα, οι γυναίκες του χωριού κερνούν τους προσκυνητές κρητικά παξιμάδια.
Τα αιγοπρόβατα, με… μπροστάρηδες τους τράγους και τα κριάρια, συγκεντρώνονται στην πλατεία κατά χιλιάδες και περιμένουν την… σειρά τους, για την ευλογία και το άρμεγμα. Στη συνέχεια, παίρνουν τον δρόμο για τα μαντριά τους. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό και φέρνει κάθε χρόνο στην Ασή Γωνιά χιλιάδες πιστούς και τουρίστες.
Ευλογία για 30.000 πρόβατα στην Ασή Γωνιά
Από την αυλή της εκκλησίας περνούν περίπου 30.000 πρόβατα, ενώ το γάλα που προσφέρεται ξεπερνάει, συνήθως, τα 1.000 κιλά. Στα σπίτια του χωριού, στήνονται κάθε χρόνο τέτοια ημέρα μικρά γλέντια. Ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, οι χωριανοί γιορτάζουν με φαγητό, τραγούδια και χορούς.
Το έθιμο της ευλογίας των προβάτων «χάνεται» στα βάθη των αιώνων. Σύμφωνα με τους κατοίκους της Ασή Γωνιάς, το έθιμο είναι ταυτισμένο με την ιστορία του τόπου και συμβολίζει την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.
Οι κτηνοτρόφοι στην Ασή Γωνιά θεωρούν αδιανόητο να μην πάρει το κοπάδι τους την ευλογία του Αγίου Γεωργίου. «Είναι τιμή στον Άγιο Γεώργιο και καλή τύχη για το χωριό» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Πηγή: kritimono.gr, newsit.gr


Το πιο ξεχωριστό έθιμο της γιορτής του Αγίου Γεωργίου που χάνεται στα βάθη των αιώνων

Το πιο ξεχωριστό έθιμο της γιορτής του Αγίου Γεωργίου που χάνεται στα βάθη των αιώνων

Απ' το πανηγύρι τ' Άϊ - Γιώργη της Ζαγοράς Πηλίου


*** ***
*** **

*






Απ' το πνηγύρι τ' Άϊ - Γιώργη της Ζαγοράς Πηλίου

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους τους Γιώργηδες και τις Γεωργίες!







Πανηγυρι στον Άι Γιώργη Ζαγοράς. Ώρα 11 π.μ.

Πανηγυρι στον Αη Γιωργη μας.. Κατι μοναδικο που εγω τουλαχιστον δεν το ξαναζησα❤️
Φωτογραφία της Βασω Ντουκλανιδου.
Η Βασω Ντουκλανιδου είναι με τον Γιάννης Πολίτης και 2 ακόμη.
Ελάτε να αναβιωσουμε το λαϊκό πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου στην κεντρική πλατεία της Ζαγοράς. Ελάτε όλοι λοιπόν την Δευτέρα 23 Απριλίου 11 π. μ. μετά την εκκλησία, να γλεντησουμε όλοι μαζί. Έτσι για να κρατήσουμε τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Όλοι εμείς απ τα καταστήματα της πλατείας μας, σας υποσχόμαστε ότι θα δώσουμε για μια ακόμη φορά τον καλύτερο εαυτό μας για την εξυπηρέτηση σας και την ευχαρίστηση σας!!!!! 🍻🍻🍻🍻🍻🍻
Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Τ’ ΆΪ-ΓΙΩΡΓΗ . (Πολύ παλιό)


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Τ’ ΆΪ-ΓΙΩΡΓΗ . (Πολύ παλιό)
Για να κρατήσουμε κάποιες παραδόσεις !!
Χρόνια πολλά Γιώργο & Γεωργία !
Άϊ μου Γιώργη, αφέντη μου και ψαροκαβαλλάρη,
αρματωμένε με σπαθί και με χρυσό κοντάρι· 
άγγελος είσαι στη θωριά κι άγιος στη θεότη·
παρακαλώ βοήθα με, άγιε στρατιώτη,
να λυτρωθώ απ’ το θεριό και Δράκοντα μεγάλο,
’π’ ά δε ντού ’πηαίναν άθρωπο κάθε πρωΐ και άλλο,
σταλιά νερό δεν ήφηνε να κατεβή στη Χώρα,
σα δε ντού ’πηαίναν άθρωπο πάντα την ίδιαν ώρα!
Τα μπουλλεθιά ερρίχνανε κι ότινος θέλ’ ας πέση,
ήπεμπε το παιδάκι ντου τού Δράκοντα πεσκέσι.
Τα μπουλλεθιά επέσανε κι εις τη βασιλοπούλλα,
απού την είχ’ η μάνα τζη μοναχορηγοπούλλα.
Κι ο βασιλιάς ως τ’ άκουσε, τούτο το λόγον είπε:
- «Το βιός μου όλο πάρετε και το παιδί μου αφήτε».
Εκεί σπαθιά συρθήκανε, μαχαίρι’ ακονισμένα:
- «Γή δώσ’ μας το παιδάκι σου, γή παίρνομε κι εσένα».
- «Στολίστε το παιδάκι μου και κάμετέ το νύφη
κι αμέτε το στο Δράκοντα, πεσκέσι να δειπνήση».
Πιάνουν και τη στολίζουνε ’πο το ταχύ ως το βράδυ
με δαχτυλίδια ολόχρυσα κι όλο μαργαριτάρι·
και παίρνου ντην οι βάγιες τση να πά’ να σεργιανίση
και πάνε και τη δένουνε στού Δράκοντα τη βρύση·
στα μάρμαρα τού πηγαϊδιού ρίξα ν-την αλυσίδα
κι εκειά την κατεβάσανε, άμοιρη κορασίδα!
Κι ο Άι-Γιώργης τό ’μαθε και τρέχει να τη σώση
κι από το άγριο θεριό να τήνε ’λετευρώση·
καβαλλικεύγει τ’ άλογο και το αντιποδίζει,
στο μάγουλο τού πηγαϊδιού πηγαίνει και καθίζει.
- «Μην το φοβάσαι το θεριό κι εγώ δα το ’ποθάνω,
άφησε ν’ αποκοιμηθώ στα γόνατά σου απάνω·
σίμωσε, κορασίδα μου, κοντά να με ψειρίσης
κι όντεν ακούσης το θεριό να μ’ αλαφροξυπνήσης».
Στα γόνατά τζη ακούμπησε, για νά τονε ψειρίση
κ’ ετρέχανε τα μάθια τζη σα θολωμένη βρύση·
σε λίγην ώραν ήκουσε μιαν ταραχή μεγάλη
κι ήτον ο Δράκος κι ήβγαινε μέσ’ από το πηγάϊ.
- «Ξύπνησ’ αφέντη, ξύπνησε και μη βαροκοιμάσαι
να το σκοτώσης το θεριό, που λες πως δε φοβάσαι·
σήκω, σήκω αφέντη μου και το νερό αφρίζει
κι ο Δράκοντας τ’ αντόδια ντου για μένα τ’ ακονίζει!»
Ο Άϊ-Γιώργης ’ξύπνησε σα μ-παραλοϊσμένος
και τ’ άρματά ντου ήρπαξε, ως ήτο μαθημένος·
γυρίζει στ’ ανατολικά και κάνει το σταυρό ντου
και το κοντάρι ’σήκωσε και μπήγει στο λαιμό ντου·
μια κονταριά τού έδωκε, την τρώει μές το στόμα
κι αμέσως τον εξάπλωσε χάμαι στσή γής το χώμα.
Με μια μπαμπακερή κλωστή πιστάγκωνα το δένει
τσή κορασίδας τό ’δωκε, μέσα στη Χώρα μπαίνει.
- «Νά, βασιλιά, το τέκνο σου· ορίστε το παιδί σου
κι απού τα φύλλα τσή καρδιάς δώσε του την ευκή σου».
- «Να ζήσης, καβαλλάρη μου· πώς λένε τ’ όνομά σου,
ένα μεγάλο χάρισμα να κάμω τσ’ αφεδιάς σου;»
- «Γιώργης στρατιώτης λέγομαι, απ’ την Καππαδοκία·
σα θες να κάμης τάξιμο, χτίσε μιαν εκκλησία
και βάλε και ζωγράφισε Χριστό και Παναγία·
στη δεξιά Ντου τη μ-πλευρά βάλ’ ένα
γ-καβαλλάρη,
αρματωμένο με σπαθί και με χρυσό κοντάρι».
Φωτογραφία του χρήστη Rhodes Rodos Ροδος.