Ο αδελφός μου - My Brother - βίντεο

***
My Brother from Indigoview on Vimeo.


***
Ο αδελφός μου - My Brother  

Κοκκάλινες κούκλες εποχής και αντοχής...

Il Giardino Interiore di Raffaella Rosati

Η Σελίδα σάς αρέσει · 7 ώρες · 

.•°¤*(¯`★´¯) Il Giardino Interiore (¯`★´¯)*¤°•.
….☆•*´¨`*•☆ di Raffaella Rosati ☆•*´¨`*•☆…

ღ҉ღ✽¸.•♥•.¸✽ Buonanotte amici ✽¸.•♥•.¸✽ღ҉ღ
... Δείτε περισσότερα

***

Ταιριάζει με την κούκλα που "Θα" έφερνα στις 4...
Πολύ όμορφος ο εσωτερικός κήπος σου, Ραφαέλλα μου!
Υγεία να έχεις και ΕΥΤΥΧΙΑ!

Μι - λά -νε

Ελπίδα, μην ξεθαρρεύεις, μείνε εκεί!

Η φωτογραφία - Οι φωτογραφίες 29 Μάρτη 2018

Ξέρεις τι θα πει, να είσαι η πρώτη "κλέφτρα", φωτογραφιών των άλλων, ενώ "ανασαίνεις" πάντα, μέσω μίας φωτογραφικής μηχανής;
Θα σου πω, εγώ, χωρίς κανένα εγωισμό.
Τιμή στην στιγμή, στην έμπνευση ή στην Τέχνη του άλλου, παραμερίζοντας όποιο "ίχνος" δικό σου.
Αυτό.
Και ναι, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί "κλοπή", ούτε να τιμωρηθεί.
Έχω κάτι εκατομμύρια φωτογραφιών, από παιδί.
Άλλες σε κιβώτια, άλλες σε άλμπουμ, άλλες σε δίσκους, άλλες στο ίντερνετ, κι ίσως πιο πολλές στη μνήμη και στην ψυχή.
Στην βιτρίνα πάντα πρώτες, εκείνες που δεν βγήκαν ποτέ ή χάθηκαν απρόοπτα, γιατί έτσι θέλησαν εκείνες...
...Γιατί, εκείνες είχαν άποψη, αντίθετη απ' την δική μου, είχαν δική τους προσωπικότητα και θέλησαν να "λάμπουν", μη αποδεικνύοντας τίποτα, σε καμιά ανθρώπινη ματιά.
...Γι' αυτό και η ψυχή τις θυμάται.

...Για τις άλλες, τις υπαρκτές, με ψυχή και σάρκα, τυπωμένη σ' ένα μικρό, σκληρό χαρτάκι, τί να πεις;

Μια φωτογραφία, μια στιγμή, διπλές ζωές.
Πολλές φωτογραφίες, αλυσίδα στιγμών και στεναγμών... που φέρνει η νοσταλγία.

Ντίνος Σταματίου;
Κωνσταντίνος Σταματίου;

ΠΑΡΟΝ!

Τζούλια Σταματίου;
Ιουλιανή Σταματίου - Κουρκουμέλη;
ΠΑΡΟΥΣΑ!

Αγαπημένοι μας γονείς;
Αγαπημένοι μας συγγενείς και φίλοι;

ΠΑΡΟΝΤΕΣ!

Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! ΑΘΑΝΑΤΟΙ! ΑΙΩΝΙΑ ΣΑΣ Η ΜΝΗΜΗ!

***
Αντί μιας φωτογραφίας:

Παιδί με μια φωτογραφία στο χέρι - Δημήτρης Μητροπάνος

(Κατερίνα με λένε)

***

Τ' άλλο το βιντεάκι με την φωτογραφία του αδελφού, δεν θέλει να βρεθεί, αυτή την στιγμή.

(Στον υπολογιστή ακούγεται ένα κλαπ - κλαπ. Ελέγχομαι, το ξέρω. Κάνε στην άκρη, δεν χωράς στην προσωπική μου ζωή, με τίποτα, αλήτες! Πληθυντικός αριθμός.)

Ώρα 4 και 20, ξημερώματα 30 Μάρτη 2018. Έξι χρόνια μετά.)

Υγ. 5 και 48
Σκορπίστηκε κι εκεί η 29/3/18 με ημερομηνία 30/3/18 (Για μένα το κάνω)

Βιβλιογράφημα "Ψυχαρίδας" Νίκου Ντακάκη Νο 2

Σηκώθηκε και προχώρησε ψαχουλευτά προς το τραπέζι. Άπλωσε το χέρι και γύρισε τον μαύρο διακόπτη του ηλεκτρικού. Την ίδια ώρα που πλημμύριζε με φως το δωμάτιο, μια ψυχαρίδα, ένα παράξενο σταχτί έντομο, μεγάλο σαν μπάμπουρας, όρμησε από την μισάνοιχτη πόρτα της κουζίνς κι άρχισε να σβουρίζει γύρω από τον γυμνό ηλεκτρικό λαμπτήρα.
Ο Γιάννης παραξευνεύτηκε.
"Τί είναι αυτό;" ρώτησε.
"Ψυχαρίδα την λέμε εδώ στην Κρήτη. Οι παλιότεροι έλεγαν πως, όταν μια ψυχή δεν έχει βρει ακόμη τον προορισμό της, ξαναγυρίζει στα γήινα.

Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Νίκου Ντακάκη, ΨΥΧΑΡΙΔΑ, εκδόσεις Λιβάνη. σελ. 268