ΠΡΟΣΟΧΗ! «Μην τρώτε μαρούλια, είναι επικίνδυνα», προειδοποιούν ειδικοί

ΠΡΟΣΟΧΗ! «Μην τρώτε μαρούλια, είναι επικίνδυνα», προειδοποιούν ειδικοί

*** ΠΗΓΗ

«Μην τρώτε μαρούλια», προειδοποιούν τους Αμερικανούς οι ειδικοί του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Λοιμώξεων στις ΗΠΑ επισημαίνοντας ότι τα λαχανικά μπορεί να έχουν μολυνθεί με το βακτήριο «Εstecherichia coli».

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του το αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), αυτή είναι η σοβαρότερη μόλυνση στις ΗΠΑ από το 2006. Τότε περισσότεροι από 200 άνθρωποι αρρώστησαν τρώγοντας σπανάκι με παρόμοιο στέλεχος του βακτηρίου Ε.Coli (Escherichia coli) που ανιχνεύτηκε τώρα στα ρωμαϊκά μαρούλια.

Λίγες ώρες πριν από την «Ημέρα των Ευχαριστιών», οι αμερικανικές υγειονομικές υπηρεσίες συνιστούν προσοχή στους καταναλωτές και τους συμβουλεύουν να βγάλουν από τη διατροφή τους το ρωμαικό μαρούλι (ή μαρούλι Ρωμάνα), λόγω της επιδημίας E.coli που έχει ξεσπάσει από την αρχή Οκτωβρίου.

Σύμφωνα μάλιστα με τις αμερικανικές αρχές, μέσα σε ένα μόλις μήνα, 32 άτομα έχουν μολυνθεί σε έντεκα διαφορετικές πολιτείες. 

«Aν δεν ξέρετε τι ποικιλία μαρουλιού έχετε στο σπίτι σας, πετάξτε το», συμβουλεύουν τους πολίτες οι ειδικοί, καλώντας τους να πλύνουν πολύ καλά τον χώρο αποθήκευσης των λαχανικών.

Εστία μικροβίων το μετρό – Μια διαδρομή αρκεί για να «μαζέψεις» όλα τα μικρόβια

Κάθε γραμμή του μετρό σε μια πόλη έχει τη δική της ξεχωριστή μικροβιακή «κοινότητα» το πρωί, αλλά οι επιβάτες, καθώς αλλάζουν γραμμές μέσα στη μέρα, αναμιγνύουν τα βακτήρια από όλες τις γραμμές. Αυτό δείχνει μια νέα επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Χονγκ Κονγκ με επικεφαλής έναν Ελληνα επιστήμονα της διασποράς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή βιολογίας Γιάννη Παναγιώτου του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Cell Reports», ζήτησαν από μια ομάδα εθελοντών, αφού καθαρίζουν καλά τα χέρια τους, να χρησιμοποιήσουν σε διάφορες ώρες της ημέρας το μετρό της πόλης για 30 λεπτά κάθε φορά, κρατώντας τις χειρολαβές των συρμών.

Η ανάλυση που έγινε στη συνέχεια στα δείγματα, τα οποία ελήφθησαν από τα χέρια των συμμετεχόντων, έδειξε ότι η πλειονότητα των μικροοργανισμών που είχαν μεταφερθεί στους επιβάτες, αφορούσε κοινά βακτήρια του δέρματος. Τις πρωινές ώρες της αιχμής η ποικιλία των μικροβίων ήταν πολύ μεγαλύτερη (140 είδη κατά μέσο όρο) από ό,τι το απόγευμα (μόνο 48).

Η μελέτη έδειξε ότι ενώ στην αρχή της ημέρας κάθε γραμμή του μετρό «μεταφέρει» στους επιβάτες περισσότερα και πιο διαφορετικά μικροβίων, με αποτέλεσμα κάθε γραμμή να έχει το δικό της ξεχωριστό μικροβιακό «αποτύπωμα», όσο προχωρά η μέρα, οι επιβάτες «μαζεύουν» από το μετρό λιγότερα είδη μικροβίων και παράλληλα οι διαφορές των μικροοργανισμών από γραμμή σε γραμμή σταδιακά εξαφανίζονται.

Στην αρχή της ημέρας η διακριτή σύνθεση της μικροβιακής κοινότητας κάθε γραμμής φαίνεται να εξαρτάται από το ποια περιοχή ξεκινά το μετρό. Στην πορεία όμως, δημιουργείται ένα λίγο-πολύ ενιαίο μικροβίωμα σε όλο το δίκτυο των γραμμών.

Οπως δήλωσε ο Γ.Παναγιώτου, «το πρωί κάθε γραμμή έχει μοναδικά μικροβιακά χαρακτηριστικά, τα οποία αντανακλούν τις περιοχές που διασχίζει. Ομως καθώς ολοένα περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το μετρό μέσα στη μέρα, οι μικροβιακές κοινότητες όλων των γραμμών γίνονται σταδιακά παρόμοιες, με εμφανή την κυριαρχία των συμβιωτικών βακτηρίων του ανθρωπίνου δέρματος».

Τα περισσότερα από αυτά τα βακτήρια είναι σχετικά αβλαβή, καθώς φιλοξενούνται στο ανθρώπινο δέρμα για καιρό. Ομως, όπως έδειξε η νέα μελέτη (και έχουν δείξει επίσης άλλες μελέτες σε μετρό των ΗΠΑ στο παρελθόν), μέσω του μετρό μεταφέρονται και ορισμένα παθογόνα και πιο επικίνδυνα μικρόβια.

Πάντως ο κ. Παναγιώτου δήλωσε ότι «η ιδέα της έρευνάς μας δεν είναι να τρομάξουμε τους ανθρώπους, καθώς παρατηρήσαμε ότι οι γραμμές του μετρό με την περισσότερη κίνηση δεν ενέχουν μεγαλύτερους κινδύνους για την υγεία από άποψη παθογόνων μικροοργανισμών». Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν κρύβονται και κίνδυνοι στο μετρό…

Ο Γιάννης Παναγιώτου αποφοίτησε το 1999 από τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ, από όπου πήρε και το διδακτορικό του το 2004. Διετέλεσε επίκουρος και αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας Συστημάτων του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας (2007-2012) και παράλληλα υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Τσάλμερ της Σουηδίας και στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Από το 2012 είναι επικεφαλής της Ομάδας Βιολογίας Συστημάτων και Βιοπληροφορικής και αναπληρωτής καθηγητής της Σχολής Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ.

Οπως είχε δηλώσει παλαιότερα σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, το Χονγκ Κονγκ προσφέρει παγκοσμίου επιπέδου συνθήκες για επιστημονική έρευνα, αν και η πίεση είναι μεγαλύτερη λόγω αυξημένου ανταγωνισμού. Οσο για τη ζωή στην ασιατική μεγαλούπολη -όπου ζουν περίπου 300 Έλληνες, από τους οποίους αρκετοί βρίσκονται σε πανεπιστήμια- είναι εύκολη και γεμάτη δυνατότητες. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά, πιο πολύ δυσκολεύθηκε να συνηθίσει την τοπική κουλτούρα της Κρήτης, όταν παντρεύτηκε μια Κρητικιά, παρά όταν βρέθηκε στο Χονγκ Κονγκ!

πηγή

Τι είναι η Νόσος των Λεγεωνάριων – Πως μεταδίδεται

Τι είναι η Νόσος 

των Λεγεωνάριων 

– Πως μεταδίδεται

ha

Μετά τον πρόσφατο θάνατο του δημοσιογράφου Μάνου Αντώναρου από τη νόσο των λεγεωνάριων, ο δημοφιλής ηθοποιός Άκης Σακελλαρίου νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο Κέντρο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας του Νοσοκομείου «Σωτηρία», με σοβαρής μορφής πνευμονία που οφείλεται στο βακτήριο της λεγιονέλλας (legionella).

Για την ιστορία αξίζει να αναφερθεί ότι, το 1976, κατά τη διάρκεια της συνέλευσης της Αμερικανικής Λεγεώνας παρουσιάστηκαν κρούσματα από μια μορφή πνευμονίας, άγνωστης προέλευσης τότε. Σύντομα η νόσος ονομάστηκε «Νόσος των λεγεωνάριων» και αποδόθηκε στο βακτήριο Legionella Pneumophila που αναπτύχθηκε στο νερό του κεντρικού συστήματος κλιματισμού του χώρου συγκέντρωσης.

Στη συνέχεια, αρκετές εξάρσεις της Νόσου των Λεγεωνάριων παρουσιάστηκαν διεθνώς και συχνά τροφοδότησαν βεβιασμένες κινήσεις πανικού ή προσπάθειες δαιμονοποίησης ορισμένων συστημάτων κλιματισμού.

Την ίδια χρονιά, όμως, πολλή δουλειά έγινε σε διάφορους τομείς για τη διερεύνηση του θέματος. Ειδικοί από διάφορους χώρους (υγειονομικοί, μηχανικοί, βιολόγοι, κατασκευαστές κ.λπ.), καθώς και κρατικές Αρχές, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να απομυθοποιήσουν την κατάσταση, να την παρουσιάσουν στις πραγματικές της διαστάσεις και να ενημερώσουν το κοινό για τα αναγκαία μέτρα πρόληψης.

Σε κάθε περίπτωση σήμερα τα δεδομένα είναι αρκετά ώστε με βεβαιότητα να μπορούμε να πούμε ότι η Νόσος των Λεγεωνάριων δεν συνδέεται πλέον με τη λειτουργία των πύργων ψύξης (κάθε άλλο μάλιστα).

Τι είναι η Νόσος των Λεγεωνάριων

Σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, η λεγεωνέλλωση είναι οξεία βακτηριακή λοίμωξη του αναπνευστικού που προκαλείται από τα βακτηρίδια του γένους Legionellae.

Υπάρχουν 50 διαφορετικά είδη λεγιονέλλας, από τα παραπάνω τα 28 έχουν συσχετισθεί με νόσηση στον άνθρωπο με συχνότερο τη Legionella pneumophila (18 οροομάδες, πιο συχνά νόσησης από οροομάδα 1 και οροομάδα 6).

Αναλυτικότερα υπάρχουν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες της νόσου:
– ο πυρετός Pontiac, που αποτελεί αυτοπεριοριζόμενη λοίμωξη που μοιάζει με γριπώδη συνδρομή
– η νόσος των λεγεωνάριων, που εκδηλώνεται κυρίως πνευμονία, δυνητικά θανατηφόρος σε 5-30% των κρουσμάτων περίπου.

Περιβάλλοντα που ευνοούν την ανάπτυξης της λεγιονέλλας:

Ιδανική θερμοκρασία νερού 20 – 45ο C:

Σε ντεπόζιτα και δεξαμενές ζεστού και κρύου νερού.
Σε σωλήνες με ελάχιστη ή καθόλου ροή νερού π.χ τα μη κατειλημμένα δωμάτια σε ξενοδοχειακές μονάδες.
Στα ιζήματα (βιομεμβράνες) και τις ακαθαρσίες των εσωτερικών επιφανειών σωλήνων και δεξαμενών.
Στις ίνες καουτσούκ και τις φυσικές ίνες σε αντιτριβικούς δακτυλίους και διατάξεις στεγάνωσης.
Σε θερμαντήρες νερού και δεξαμενές ζεστού νερού.
Στις εναποθέσεις αλάτων και τις διαβρώσεις σε σωλήνες, ντους και βρύσες.
Επιβιώνει μέσα σε άλλα βακτήρια και αμοιβάδες.

Τρόπος μετάδοσης:

Αερογενώς με εισπνοή του βακτηριδίου, όταν νερό που είναι μολυσμένο διασκορπίζεται στον αέρα υπό μορφή σταγονιδίων (αεροζόλ, ντους).

Δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Χρόνος επώασης:

Πυρετός Pontiac: 3-5 ημέρες (συνήθως 24-48 ώρες)
Νόσος λεγεωναρίων: 2-10 ημέρες (συνήθως 5-6 ημέρες).

Πιθανές πηγές μόλυνσης:

Συστήματα παροχής κρύου – ζεστού νερού (ντούς)
Πύργοι ψύξης συστημάτων κλιματισμού
Δεξαμενές αποθήκευσης νερού
Θερμές ιαματικές πηγές
Ιαματικά λουτρά
Κολυμβητικές δεξαμενές (ιδίως εκείνες όπου το νερό είναι ζεστό και διακινείται)
Σιντριβάνια
Υγραντήρες ατμόσφαιρας και αναπνευστικές συσκευές που λειτουργούν με νερό βρύσης

Σποραδικά κρούσματα:

Κρούσματα που δεν μπορούν να συνδεθούν με συγκεκριμένη πηγή μόλυνσης.

Νοσοκομειακή λεγεωνέλωσης: το κρούσμα σχετίζεται με νοσηλεία σε νοσοκομείο κατά τις προηγούμενες 2-10 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων.
Νόσος λεγεωναρίων σε ταξιδιώτες: το κρούσμα συνδέεται με ταξίδι εντός ή εκτός της χώρας κατά τις προηγούμενες 2-10 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Μέτρα ατομικής προστασίας

Ενημέρωση για τη νόσο, τον τρόπο μετάδοσης, τις πιθανές πηγές μόλυνσης.
Έγκαιρη διάγνωση και χορήγηση κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

Μέτρα δημόσιας υγείας

Εντοπισμός της πιθανής πηγής έκθεσης.
Εκτίμηση του κινδύνου ανάπτυξης της λεγιονέλλας (συστήματα νερού, συστήματα κλιματισμού).
Δειγματοληψία νερού σε συστήματα ύδρευσης, συστήματα κλιματισμού, άλλες πηγές.
Λήψη κατάλληλων μέτρων στην πηγή μόλυνσης για τον έλεγχο και την πρόληψη της νόσου.
Προσδιορισμός των περιοχών υψηλού κινδύνου – οδηγίες για συστηματική λήψη μέτρων πρόληψης.
Συστηματική παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων πρόληψης.

Μέτρα πρόληψης σχετικά με εγκαταστάσεις ύδρευσης

Άμεσα μέτρα:

Υπερχλωρίωση.
Θερμικό shock.

Μακροπρόθεσμα μέτρα

Οξειδωτικά απολυμαντικά (υποχλωριώδες ή υποβρωμιώδες οξύ).
Μη οξειδωτικά απολυμαντικά (ιονισμός, διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου και αργύρου, υπεριώδης ακτινοβολία).
Διατήρηση θερμοκρασιών νερού σε επίπεδα που δεν ευνοούν τον πολλαπλασιασμό της λεγιονέλλας.

*** πηγή

Υπάρχουν 50 διαφορετικά είδη λεγιονέλλας, εκ των οποίων τα 28 έχουν συσχετισθεί με νόσηση στον άνθρωπο

Νόσος Λεγεωνάριων : Τι είναι και ποιες είναι οι πηγές μόλυνσης

Η λεγεωνέλλωση είναι οξεία βακτηριακή λοίμωξη του αναπνευστικού που προκαλείται από τα βακτηρίδια του γένους Legionellae. Το βακτήριο Legionella βρίσκεται ευρέως διαδεδομένο στη φύση, ιδίως στα περισσότερα συστήματα νερού, ενώ αποικίζει εύκολα όλα τα συστήματα ύδρευσης όπως και το δίκτυο παροχής θερμού και κρύου νερού.

Σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ υπάρχουν 50 διαφορετικά είδη λεγιονέλλας, εκ των οποίων τα 28 έχουν συσχετισθεί με νόσηση στον άνθρωπο με συχνότερο τη Legionella pneumophila (18 οροομάδες, πιο συχνά νόσησης από οροομάδα 1 και οροομάδα 6).

Αναλυτικότερα υπάρχουν δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες της νόσου:- ο πυρετός Pontiac, που αποτελεί αυτοπεριοριζόμενη λοίμωξη που μοιάζει με γριπώδη συνδρομή
- η νόσος των λεγεωναρίων, που εκδηλώνεται κυρίως πνευμονία, δυνητικά θανατηφόρος σε 5-30% των κρουσμάτων περίπου.

Συνοπτικά η λεγιονέλλα αποτελεί:Βακτηρίδιο ευρέως διαδεδομένο στη φύση.
Βρίσκεται στα περισσότερα συστήματα νερού.
Αποικίζει εύκολα όλα τα συστήματα ύδρευσης, δίκτυο παροχής θερμού και κρύου νερού.

Περιβάλλοντα που ευνοούν την ανάπτυξης της λεγιονέλλας:Ιδανική θερμοκρασία νερού 20 - 45ο C.
Σε ντεπόζιτα και δεξαμενές ζεστού και κρύου νερού.
Σε σωλήνες με ελάχιστη ή καθόλου ροή νερού π.χ τα μη κατειλημμένα δωμάτια σε ξενοδοχειακές μονάδες.
Στα ιζήματα (βιομεμβράνες) και τις ακαθαρσίες των εσωτερικών επιφανειών σωλήνων και δεξαμενών .
Στις ίνες καουτσούκ και τις φυσικές ίνες σε αντιτριβικούς δακτυλίους και διατάξεις στεγάνωσης
Σε θερμαντήρες νερού και δεξαμενές ζεστού νερού.
Στις εναποθέσεις αλάτων και τις διαβρώσεις σε σωλήνες, ντους και βρύσες.
Επιβιώνει μέσα σε άλλα βακτήρια και αμοιβάδες.
Μετάδοση- χρόνος επώασης λεγιονέλλας

Τρόπος μετάδοσης: Αερογενώς με εισπνοή του βακτηριδίου, όταν νερό που είναι μολυσμένο διασκορπίζεται στον αέρα υπό μορφή σταγονιδίων (αεροζόλ, ντους).

Όπως υπογραμμίζει το ΚΕΕΛΠΝΟ η νόσος δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Χρόνος επώασης:

Πυρετός Pontiac: 3-5 ημέρες (συνήθως 24-48 ώρες)

Νόσος λεγεωναρίων: 2-10 ημέρες (συνήθως 5-6 ημέρες).

Πιθανές Πηγές μόλυνσης
Συστήματα παροχής κρύου – ζεστού νερού (ντούς)
Πύργοι ψύξης συστημάτων κλιματισμού
Δεξαμενές αποθήκευσης νερού
Θερμές ιαματικές πηγές
Ιαματικά λουτρά
Κολυμβητικές δεξαμενές (ιδίως εκείνες όπου το νερό είναι ζεστό και διακινείται)
Σιντριβάνια
Υγραντήρες ατμόσφαιρας και αναπνευστικές συσκευές που λειτουργούν με νερό βρύσης

Πρόληψη και έλεγχος για Λεγιονέλλα
Χαρακτηρισμός κρουσμάτων
Σποραδικά κρούσματα: Κρούσματα που δεν μπορούν να συνδεθούν με συγκεκριμένη πηγή μόλυνσης.

Νοσοκομειακή λεγεωνέλωσης: το κρούσμα σχετίζεται με νοσηλεία σε νοσοκομείο κατά τις προηγούμενες 2-10 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων .

Νόσος λεγεωναρίων σε ταξιδιώτες: το κρούσμα συνδέεται με ταξίδι εντός ή εκτός της χώρας κατά τις προηγούμενες 2-10 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων .

Μέτρα ατομικής προστασίας
Ενημέρωση για τη νόσο, τον τρόπο μετάδοσης, τις πιθανές πηγές μόλυνσης.
Έγκαιρη διάγνωση και χορήγηση κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.
Μέτρα δημόσιας υγείας
Εντοπισμός της πιθανής πηγής έκθεσης.
Εκτίμηση του κινδύνου ανάπτυξης της λεγιονέλλας (συστήματα νερού, συστήματα κλιματισμού).
Δειγματοληψία νερού σε συστήματα ύδρευσης, συστήματα κλιματισμού, άλλες πηγές.
Λήψη κατάλληλων μέτρων στην πηγή μόλυνσης για τον έλεγχο και την πρόληψη της νόσου.
Προσδιορισμός των περιοχών υψηλού κινδύνου – οδηγίες για συστηματική λήψη μέτρων πρόληψης.
Συστηματική παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων πρόληψης.

Μέτρα πρόληψης σχετικά με εγκαταστάσεις ύδρευσης
Άμεσα μέτρα:Υπερχλωρίωση .
Θερμικό shock.
Μακροπρόθεσμα μέτρα
Οξειδωτικά απολυμαντικά (υποχλωριώδες ή υποβρωμιώδες οξύ).
Μη οξειδωτικά απολυμαντικά (ιονισμός, διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου και αργύρου, υπεριώδης ακτινοβολία.
Διατήρηση θερμοκρασιών νερού σε επίπεδα που δεν ευνοούν τον πολλαπλασιασμό της λεγιονέλλας .

πηγή