Μεταμορφωση Καρδιτσας - Κουρτικι
ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΓΟΥΡΝΟΧΑΡΑΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΛΙΑ.
Στο χωριό μας οι γουρνοχαρές ξεκινούσαν του Αγίου Στεφάνου ( τον γουρνοστέφανο ). Τα γουρούνια εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ μεγάλα για να έχουν το κρέας,
Στο χωριό μας οι γουρνοχαρές ξεκινούσαν του Αγίου Στεφάνου ( τον γουρνοστέφανο ). Τα γουρούνια εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ μεγάλα για να έχουν το κρέας,
να βγάλουν τα λουκάνικα, αλλά και την λίπα ( 7 τενεκέδες !). Ετσι λοιπόν ο νοικοκύρης που επέλεγε την ημέρα για το σφάξιμο του γουρουνιού καλούσε 5-6 άνδρες με τις γυναίκες τους και φυσικά τα παιδιά και όλοι πρωί-πρωί στο σπίτι για να αρχίσει η γουρνοχαρά. Πριν ξεκινήσει η διαδικασία πάνω σε μια βουνιά έβαζαν θυμίαμα και ο νοικοκύρης θυμιάτιζε πρώτα όλους και μετά το γουρούνι να διώξει τα καρκατζάλια. Το κεφάλι, τα πόδια, τα αυτιά τα έπαιρναν οι γυναίκες τα ζεματούσαν, τα μαδούσαν, τα καψάλιζαν και τα έτριβαν με κομμένο καλαμπόκι να είναι έτοιμα για τον πατσά. Το δέρμα έπρεπε να το βγάλουν καλά γιατί από αυτό έφτιαχναν τσαρούχια τα γνωστά γουρνοτσάρχα, ακολουθούσε το λίπος που γυναίκες το έβαζαν σε καζάνι πάνω στη φωτιά να το λιώσουν με το κρέας που έμεινε από το λίπος έκαναν τις τσιγαρίδες και το λιωμένο λίπος το στράγγιζαν καλά και το έβαζαν σε τενεκέδες που το χρησιμοποιούσαν για μαγείρεμα για τις πίτες και τους κουραμπιέδες. Οι άνδρες τεμάχιζαν το γουρούνι έβγαζαν τα λουκάνικα, το κρέας και την φούσκα που περίμεναν τα παιδιά να την τρίψουν καλά με στάχτη να την κάνουν μπάλα. Πάνω στην τάβλα έκοβαν το κρέας σε μικρά κομμάτια, τα πράσα και τα έβαζαν σε μεγάλο χαλκωματένιο καζάνι με αλάτι, πιπέρι και μπαχαρικά και τα έβραζαν να γίνει το σύβρασμα που με τα κοκαλάρια γέμιζαν τα λουκάνικα, οι γυναίκες δίπλα με την κλωστή να δέσουν τις άκρες και να το τρυπήσουν λίγο, κατόπιν τα έδεναν στο ξύλο της κοσιάς και τα κρεμούσαν στην αστρέχα του σπιτιού. Εκοβαν και κομμάτια κρέας να κάνουν οι γυναίκες την τηγανιά. Όλοι βοηθούσαν …οι γυναίκες έκαναν μεζέδες, έφερναν κρασί να κεράσουν τους άνδρες που έπιναν ενώ δούλευαν… όλη η διαδικασία κρατούσε ως αργά, μετά πήγαιναν για λίγο στα σπίτια τους και γύριζαν κατά το βραδάκι να καθήσουν γύρω από την τάβλα να απολαύσουν το ψημμένο κρέας, την τηγανιά, τις πίτες και να πιούν το κρασί που ήταν άφθονο. Το κέφι ερχόταν και άρχιζε πρώτος ο νοικοκύρης το τραγούδι και μετά όλοι μαζί να γλεντάνε. Τα παιδιά δίπλα στο μπουχαρί με την γιαγιά του σπιτιού να ακούνε τα παραμύθια και το πιο επίκαιρο με τα καρκατζάλια..Την επομένη πήγαιναν σε άλλο σπίτι για την γουρνοχαρά. Αυτό κρατούσε ως του Σταυρού μια μέρα πριν τα Φώτα πριν βγει ο παπάς να φωτίσει. Ετσι περνούσαν οι γιορτινές μέρες στο χωριό μας αλλά και στα χωριά της περιοχής μας.
(Από το Αρχείο της Λίτσας Ρητά)
(Από το Αρχείο της Λίτσας Ρητά)
