Το τελευταίο bivouac της χρονιάς στο δικό μου Έβερεστ, το βουνό Βουτσικακι, 2154μ.
Μπορεί να είναι η μοναδική φορά που δεν έχω 14μμ φακό αλλά δεν πειράζει. Τώρα πια νιώθω αυτό το απόλυτο κενό που έχω λατρέψει να βιώνω στα βουνά.
Κάθε κοινοποίηση θα συμβάλει σε επόμενα παρανοϊκα μπιβουακ...
***
***
Προς Κωνσταντίνο
Παλληκάρι μου, δεν καταλαβαίνω γιατί γι' απόψε, θα έπρεπε να το κάνεις αυτό!
Πάει, όντως, προς "παρανοϊκό" και δε θα το στήριζα με τίποτα!
Δεν βρίσκω τον λόγο να παίρνεις ρίσκα για την ζωή σου, στην προσπάθειά σου ότι αγαπάς τα βουνά και θέλοντας να διαφημίσεις το χωριό σου.
Απορώ και με τους "Φεις-Φίλους" που χαίρονται και περιμένουν να μας δείξεις κι άλλα, εξ ίσου δύσκολα.
Κωνσταντίνε μου, πήγαινε σπίτι σου, να κοιμηθείς, παιδάκι μου, στην ζεστούλα σου, να σ' έχει και να σε χαίρεται η μανούλα σου!
Να υπήρχε σκοπός και στόχος, π.χ. "εγώ απόψε θα κάνω αυτό, το "δύσκολο" (έχοντας πρώτες βοήθειες οπωσδήποτε δίπλα σου) , για τον Τάδε λόγο, σοβαρό", όμως!
Όχι για τα λάικ και για τα ψίχουλα που μπορεί να πάρεις.
Καλύτερα να γράψεις: "Θέλω να μείνω στο χωριό, θα σας δείχνω όλα τα όμορφα που χάνετε ζώντας στην πόλη, στηρίξ' τε με στον Τάδε λογαριασμό, κι όλοι όσοι σκέφτονται σαν μάνες, όπως εγώ, θα σε βοηθούσαν!
Τα γατάκια να βιντεοσκοπούσες μόνο, τραγουδάκια να ανέβαζες όλη νύχτα απ' την ζεστούλα σου, ίδια θα ήταν η χαρά μας και η στήριξη.
Καταλαβαίνω ως ένα βαθμό την "τρέλα" σου για τα δύσκολα και την περιπέτεια.
Όμως, ανησυχώ, βλέποντας να ξεπερνάς τα όρια.
Και μια πνευμονία να πάθεις, δεν βρίσκω τον λόγο...
Ούτε το παράδειγμα που δείχνεις, είναι το καλύτερο, νομίζω!
Όλοι, για να πάμε στα βουνά, θέλουμε την ζεστούλα μας και τον ακίνδυνο ύπνο.
Εύχομαι, αγόρι μου, να σε Φωτήσει ο Θεός, να πας σπίτι σου, μη βγάλεις εκεί τη νύχτα σου και το επόμενο βιντεάκι σου να λέει ανέκδοτα και λογαριασμό Τραπέζης.
***
(Κι ύστερα, τα σχόλιά μου θα τα γράψω, σαν σχόλια, πίσω.)
***
Ξημέρωμα στους - 3,4..
***
Συμβαίνουν και αυτά 😮
Πριν λίγα λεπτά σηκώθηκα για να ετοιμάσω να φύγω. Η κάμερα τελείωσε το time lapse (ελπίζω να βγήκε κάτι καλό) και εγω ειναο ώρα να κατέβω στο χωριό..
Εκεί που ξυπνάω και αρχίζω και τρώω τις παγωμένες χυλόπιτες μου αν ακούω βήματα. Γυρνάω το κεφάλι μου και βλέπω άνθρωπο στην κορυφή. Για λίγο έμεινα. Δεν το περίμενα. Τι έκπληξη και παράλληλα χαρά να συναντάς άνθρωπο έστω και για λίγα λεπτά στη κορυφή!!!
Ο Μπάμπης ήρθε από το Βόλο με σκοπό να έρθει στην κορυφή από το Βουτσικακι και για αυτό το λόγο τον ευχαριστώ από καρδιάς που επισκέφτηκε τον τόπο μου..
Και να θες να πεθάνεις ρε γαμωτο δεν σε αφεινουν οι άνθρωποι, ποιος το περίμενε!
Λοιπόν, εσείς, θα έρθετε να πάμε στα βουνά;;
***
Πολυκοσμία σήμερα... 😊😊😊
***
Ενημερωθείτε και γι' αυτήν την σελίδα:
***
***
Οι "μύστες" του Πηλίου δεν στέκονται μόνο στις ομορφιές του κεντρικού τουριστικού τμήματος του βουνού. Προχωρούν νότια, προς την "προβοσκίδα" της Μαγνησίας και όχι τυχαία... Γραφικά -και ήσυχα- χωριά, όμορφα νερά, "ψαγμένα" μονοπάτια και ονειρεμένα ηλιοβασιλέματα.
Το Τισαίο, με τα μόλις 644 μέτρα του, είναι ένα βουνό μάλλον "άσημο" και άγνωστο στο ευρύ κοινό. Διαθέτει, ωστόσο, άγριες ορθοπλαγιές και θέα ασύγκριτη (κυριολεκτώ).
Σύντομα το βουνό θα ξεκοιλιαστεί και η μοναδική αυτή θέα θα εμπλουτιστεί με δεκάδες ανεμογεννήτριες...
Το Τισαίο, με τα μόλις 644 μέτρα του, είναι ένα βουνό μάλλον "άσημο" και άγνωστο στο ευρύ κοινό. Διαθέτει, ωστόσο, άγριες ορθοπλαγιές και θέα ασύγκριτη (κυριολεκτώ).
Σύντομα το βουνό θα ξεκοιλιαστεί και η μοναδική αυτή θέα θα εμπλουτιστεί με δεκάδες ανεμογεννήτριες...
***
Αυτά για σήμερα. Με αυτό εδώ θα ήθελα να κλείσω την μέρα που.
Ονειρεύομαι ένα κόσμο με ανθρώπινη ύπαρξη στα βουνά και διανυκτέρευσεις στις κορυφές όπου έχουν σκοπό την τελειοποίηση του χαρακτήρα μας.
Τελικά τους μάθαμε τους ορειβάτες. Τα είπαμε, γελάσαμε, μάθαμε 5 πράγματα που δεν γνωρίζαμε και έπειτα φύγαμε. Αυτοί βόρεια και εγώ νοτιοδυτικά. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο όμορφα ήταν σήμερα. Να βλέπω κόσμο και να λέω μια κουβέντα, τίποτα άλλο δεν θέλω..
Ευχαριστώ πολύ τον Δημήτρη και τον γιο του Ηλία για την παρέα καθώς και για το θέαμα που μου χάρισαν τόσο στην ανάβαση όσο και στη κατάβαση!
**
*
**
*************************
ΥΓ. Λίγα λόγια απ' τα όνειρα του ΚΩΝ/ΝΟΥ, που εύχομαι ολόψυχα να πραγματοποιηθούν:
