Το δαιμόνιο της ελληνικής φυλής επιβεβαιώνει μια απίστευτη ιστορία από την Αρκαδία.
Πρωταγωνιστής, ένας «προύχοντας» χωριού της περιοχής, χήρος με τέσσερα παιδιά μεγάλης ηλικίας. Προνοητικός γαρ, θορυβήθηκε από το μέτρο απογραφής των συνταξιούχων αφού όπως φαίνεται σχεδίαζε να «κληροδοτήσει» τη σύνταξή του στα ενήλικα παιδιά του μετά το θάνατο του, με τη γνωστή μέθοδο της μη δήλωσης αποθανόντος συνταξιούχου.
Η… φαεινή ιδέα του, που μόνο σε κινηματογραφικά σενάρια του Χόλυγουντ, μπορεί κανείς να συναντήσει, χαρακτηρίζεται από κάθε άποψη, και κυρίως από κοινωνικής πλευράς, (τουλάχιστον) προχωρημένη.
Πρωταγωνιστής, ένας «προύχοντας» χωριού της περιοχής, χήρος με τέσσερα παιδιά μεγάλης ηλικίας. Προνοητικός γαρ, θορυβήθηκε από το μέτρο απογραφής των συνταξιούχων αφού όπως φαίνεται σχεδίαζε να «κληροδοτήσει» τη σύνταξή του στα ενήλικα παιδιά του μετά το θάνατο του, με τη γνωστή μέθοδο της μη δήλωσης αποθανόντος συνταξιούχου.
Η… φαεινή ιδέα του, που μόνο σε κινηματογραφικά σενάρια του Χόλυγουντ, μπορεί κανείς να συναντήσει, χαρακτηρίζεται από κάθε άποψη, και κυρίως από κοινωνικής πλευράς, (τουλάχιστον) προχωρημένη.
Και πώς όχι όταν ο πεθερός σκέφτηκε να εξωθήσει το γιο του σε διαζύγιο για να παντρευτεί τη νύφη του!
Κινητήριος δύναμη του οικονομικά καλοστεκούμενου ηλικιωμένου δεν ήταν φυσικά το πάθος για τη νύφη του, αλλά η απληστία για το χρήμα.
Έτσι η νύφη του μεγαλύτερου γιου της οικογένειας πήρε συναινετικό – εξπρές διαζύγιο από το σύζυγο της για να νυμφευθεί στη συνέχεια τον μέχρι τότε πεθερό της ο οποίος πλέον έγινε νόμιμος σύζυγος της.
Έτσι η νύφη του μεγαλύτερου γιου της οικογένειας πήρε συναινετικό – εξπρές διαζύγιο από το σύζυγο της για να νυμφευθεί στη συνέχεια τον μέχρι τότε πεθερό της ο οποίος πλέον έγινε νόμιμος σύζυγος της.
Όταν λοιπόν έρθει το… μοιραίο η σύζυγος θα δικαιούται να λάβει τη σύνταξη χηρείας του πρώην πεθερού της.
Πηγή: fimes.gr
Το κράτησα το άρθρο, μόνο και μόνο για την ευκαιρία να πω κάτι παραπλήσιο, που έμαθα εδώ και καιρό και κάποια στιγμή θα το έγραφα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι, τώρα, όμως.
Πάντως, οικονομικοί οι λόγοι. Όχι και τόσο σοκ, απ' το να τον είχε γκόμενο.
Συνηθίσαμε θα πεις και μας φταίει που θα μπει μέσα οικονομικά το κράτος!
Πόσες χήρες ήδη συζούνε για να μην χάσουνε την σύνταξη του πεθαμένου;
Άδικα στιγματίζετε την Αρκαδία και την περίπτωση.
Μου είπαν μια άλλη παρόμοια ιστορία, πολύ συγκινητική!
Θα την γράψω με την πρώτη ευκαιρία.
ΚΙ επειδή οι ευκαιρίες, συνήθως, φεύγουν, θα στρωθώ να τα γράψω τώρα εν συντομία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΉταν ένας κύριος χήρος, με μεγάλη σύνταξη, στρατιωτικού νομίζω, απ' ότι θυμάμαι, όταν μου το είπαν.
Έζησε πλούσια, έχασε την γυναίκα του, τακτοποίησε κληρονομικά τα παιδιά του και ζούσε μόνος του πια, σ' ένα χωριό.
Έπαιρνε μια γυναίκα που του καθάριζε το σπίτι, χήρα, πιο νέα, μα τίμια, μητέρα 5 παιδιών; (νομίζω)
Και 3 να ήταν, λίγο μας νοιάζει.
Έβλεπε ο άνθρωπος, πόσο παιδευόταν, για να μορφώσει τα παιδιά της, από μεροκάματο σε μεροκάματο, κι απ' αυτά στα χωριά, δεν είναι και πολλά.
Οι χωριάτισσες, συνήθως, (μέσα κι εγώ) καθαρίζουν μόνες τους τα σπίτια τους, δεν παίρνουν βοηθούς, ακόμα και οι πιο πλούσιες. (Προσωπικά το θεωρώ υποτιμητικό και μια φορά που πήρα, την είχα την γυναίκα και καθότανε, κι όλο την περιποιούμουνα, κι όλα τα δύσκολα τα έκανα εγώ. Άλλη μια μέρα, για το Πάσχα, με βοήθησε για ώρες μια κοπέλα, σκλαβώθηκα! Δεν τ' αντέχω!)
Τι έκανε λοιπόν ο Καλός παππούς, που ήταν όντως, ΚΑΛΟΣ κι όχι πρόστυχος. Δεν την είδε με άλλη ματιά, ούτε την πρόσβαλλε.
Κάλεσε τα παιδιά του και τους είπε:
"Ακούστε, παιδιά μου! Εγώ ότι είχα και δεν είχα, σας το έγραψα. Φεύγοντας... αργά ή γρήγορα, η σύνταξή μου θα χαθεί, δεν σας ανήκει. Το σκέφτηκα πολύ. Εκτίμησα πολύ τον "αγώνα" της κυρίας Τάδε, που καθαρίζει και με φροντίζει. Σκέφτομαι να την βοηθήσω μ' αυτόν τον τρόπο, να παντρευτούμε εικονικά, μόνο για τα χαρτιά.
Είπαν "ναι", τα παιδιά, και ΌΛΟΙ μαζί, κάλεσαν την κυρία και της το ανακοίνωσαν με την σοβαρότητα που έπρεπε.
Εκείνη διστακτική, σκεφτόταν τι θα πεί το χωριό.
Τελικά, όλα έγιναν εικονικά, κανείς δεν έμαθε κάτι, τότε, ποτέ δεν άπλωσε χέρι,
πάνω της, για μένα ¨ΗΤΑΝ, ΗΡΩΑΣ!
Μπράβο του! Ιερό έργο κι ο σκοπός Ιερότερος!
Αυτά, κι εν συντομία!