Ο Άγιος Λουκάς χειρουργούσε πάντα με την βοήθεια της Παναγίας
Στον χώρο του χειρουργείου υπήρχε πάντοτε η εικόνα της Παναγίας. Μπροστά της στεκόταν ο άγιος και προσευχόταν για λίγα λεπτά πριν από κάθε χειρουργική επέμβαση.
Στην συνέχεια πήγαινε στο χειρουργικό τραπέζι όπου με ένα βαμβάκι ποτισμένο με ιώδιο, έκανε το σημείο του Σταυρού στο σώμα του ασθενούς, στο σημείο στο οποίο θα γινόταν η τομή.
Στις αρχές του 1920 μία από τις επιτροπές ελέγχου του νοσοκομείου όπου εργαζόταν τότε ο άγιος, διέταξε να ξεκρεμαστεί η εικόνα της Παναγίας. Ο άγιος όμως αρνήθηκε να χειρουργήσει στον χώρο αυτό.
Όταν όμως η σύζυγος ενός από τα στελέχη της εξουσίας εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο και ζητούσε να χειρουργηθεί μόνον από τον άγιο Λουκά, ο σύζυγος της του υποσχέθηκε ότι αν η εγχείρηση γινόταν, την επόμενη μέρα η εικόνα θα ήταν στην θέση της, πράγμα που τελικά συνέβη.
Στην συνέχεια πήγαινε στο χειρουργικό τραπέζι όπου με ένα βαμβάκι ποτισμένο με ιώδιο, έκανε το σημείο του Σταυρού στο σώμα του ασθενούς, στο σημείο στο οποίο θα γινόταν η τομή.
Στις αρχές του 1920 μία από τις επιτροπές ελέγχου του νοσοκομείου όπου εργαζόταν τότε ο άγιος, διέταξε να ξεκρεμαστεί η εικόνα της Παναγίας. Ο άγιος όμως αρνήθηκε να χειρουργήσει στον χώρο αυτό.
Όταν όμως η σύζυγος ενός από τα στελέχη της εξουσίας εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο και ζητούσε να χειρουργηθεί μόνον από τον άγιο Λουκά, ο σύζυγος της του υποσχέθηκε ότι αν η εγχείρηση γινόταν, την επόμενη μέρα η εικόνα θα ήταν στην θέση της, πράγμα που τελικά συνέβη.
**********
Σχ.1 Το είδα στην ταινία με την ζωή του Αγίου Λουκά, ΕΔΩ και με συγκλόνισε! Είναι ίσως, το μόνο που θυμάμαι κάθε μέρα, ότν γύρω μου... αντιδρούν στα σύμβολα της Πίστης μου!
Δείτε στο σημείο, 55 λεπτό και μετά, της ταινίας, ΕΔΩ!
Σχ. 2 Είναι η στιγμή Του, μάλλον, χωρίς να πω πολλά, να φέρω ένα Σημάδι Του, που Τον ενώνει με τον Άγιο Νεκτάριο...
Άγιε μου Λουκά, εδώ θα συμπληρώσω... Ναι, "άκουσα" το ροχαλητό και το ακροστικά μου... Ναι, δις... Δε χρειάστηκε παραπάνω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!... Ήξερα ότι είσαι ΠΑΡΟΝ, κι ΕΣΥ, ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ...